Zaznacz stronę

Aztecy nazywali go „pokarmem nieśmiertelności”, w Indiach mówi się o nim „król zbóż”. Pochodzący z Ameryki amarantus zdobywa coraz większą popularność na całym świecie, ze względu na swoje zdrowotne właściwości.

Już kilka wieków temu w Meksyku, Argentynie czy Indiach odkryto, że amarantus jest niezwykle wartościowym zbożem. A dokładnie nie zbożem, ale owocem rośliny z rodziny szarłatowatych. Amarantus występuje w postaci nasion (ekspandowane nasiona szarłatu), a także liści. Można go kupić w większości sklepów ekologicznych.

Naturalny zdrowotny eliksir

Amarantus jest doskonałym pożywieniem dla każdego rosnącego dziecka. Jego sok (zrobiony z liści) to pełnowartościowy napój proteinowy, zawierający niezbędne do prawidłowego rozwoju aminokwasy, takie jak: arginina, histydyna, izoleucyna, leucyna, lizyna, cystyna, metionina, fenyloalanina, treonina, tryptofan i walina. Łyżeczka soku z amarantusa wymieszana z kilkoma kroplami miodu może być podawana już nawet 2-tygodniowym noworodkom jako suplement diety, służący do prawidłowego i zdrowego rozwoju.

Cholesterol na odpowiednim poziomie

Z badań przeprowadzonych w Ameryce wynika, że amarantus, podobnie jak otręby owsiane, wpływa na obniżenie poziomu złego cholesterolu. Nasiona amarantusa mają wysoką zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych, są bogate w błonnik i aminokwasy, których organizm sam nie potrafi wytworzyć. Codzienne spożywanie amarantusa pozwala kontrolować cholesterol, a tym samym zmniejszyć ryzyko wystąpienia miażdżycy i chorób serca.

Doskonałe źródło żelaza

Amarantus jest nieocenionym źródłem żelaza i dzięki temu zapobiega anemii (100 gramów zawiera 15 mg żelaza; dla porównania – wołowina zawiera 2,5 mg na 100g). Jest smaczny i łatwo wprowadzić go do codziennej diety. Dzieci, które mają niedobory żelaza, powinny regularnie otrzymywać go w swojej diecie.

Białko dobrze przyswajalne

Jak się okazuje, białko zawarte w amarantusie jest zbliżone swoją formą do białka zwierzęcego. Ma jednak tę przewagę nad białkiem zwierzęcym, że nasz organizm przyswaja je znacznie lepiej. I tak dla porównania, białko pochodzące z amarantusa przyswajane jest w 75%, z mięsa w 70%, a z mleka w 72%. Oprócz tego, amarantus nie zawiera tłuszczu oraz dużych ilości nasyconych kwasów tłuszczowych, dzięki czemu jest zdrowszą alternatywą mięsa.

Witaminy i minerały

Amarantus to również bogate źródło minerałów i witamin. Zawiera magnez, wapń i miedź; jest też dobrym źródłem cynku, potasu i fosforu. To dzięki tym minerałom kości i mięśnie są silne, organizm jest prawidłowo nawodniony i ma energię do działania, a także wolniej się starzeje.

Witaminy, które występują w amarantusie to witamina: A, C, K, E, B5 i B6, kwas foliowy, niacyna i ryboflawina, które działają jak antyoksydanty, dodają energii, regulują wydzielanie hormonów.

Dieta bezglutenowa, cukrzycowa, wegetariańska

Wszystkie produkty wytworzone z amarantusa (kasze, mąki, nasiona ekspandowane, soki) są bezglutenowe, mają niski indeks glikemiczny i zawierają duże ilości dobrze przyswajalnego białka. Dzięki temu są idealnym pożywieniem dla każdego, kto w swojej diecie musi wprowadzić ograniczenia. Amarantus z powodzeniem zastąpi wszelkie produkty zwierzęce i dostarczy organizmowi odpowiednią ilość białka. Zaspokoi głód, ale nie podniesie poziomu cukru we krwi, dlatego jest pożądanym pożywieniem w diecie diabetyków, a także osób na diecie odchudzającej.

Amarantus w kuchni

Liście amarantusa można przyrządzać tak samo, jak szpinak – delikatnie blanszować lub na surowo dodawać do sałatek. Poping (amarantus ekspandowany) z amarantusa będzie świetnym dodatkiem do jogurtu lub mleka; z nasion można przygotować zdrową owsiankę, a z mąki upiec pyszne ciasta, chleb lub przyrządzić naleśniki.

Krakersy amarantusowe z czosnkiem i ziołami

Składniki:

  • 1 szklanka mąki z amarantusa
  • 3 łyżki oliwy z oliwek
  • 3 łyżki wody
  • 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
  • 1 ząbek czosnku (zmiażdżony)
  • 6 łodyżek tymianku (użyć tylko listków)
  • 1 łyżka świeżego rozmarynu, posiekanego
  • 1/2 łyżeczki soli

Przygotowanie:

Nagrzej piekarnik do 180 stopni C. Umieść wszystkie składniki w robocie kuchennym i wymieszaj. Ciasto może przypominać swoją konsystencją lekko namoczony piasek, ale nie należy dodawać do niego wody. Wyjmij ciasto, połóż je na papierze do pieczenia i ugniataj, do czasu uzyskania jednolitej konsystencji. Jeśli ciasto za bardzo się klei, dosyp trochę mąki.

Rozgnieć delikatnie ciasto i przykryj je papierem do pieczenia, a następnie rozwałkuj. Użyj foremki do ciasta i wycinaj nieduże ciastka. Ułóż je na papierze do pieczenia i nakłuj je widelcem. Piecz ok. 12-15 min.

Pin It on Pinterest